|
:قم، سال ۱۲۹۵ هجری قمری خشکسالی عجیبی شده است، مردم سخت در فشارند، همه دعا می کنند اما ... اما جوانه اجابت از دست های برافراشته نمی روید. قرار می شود چهل نفر از مومنان شهر را انتخاب کنند تا آنها بروند در حرم حضرت معصومه (سلام الله علیها) بست بنشینند و دعا کنند شاید به لطف حضرت باران ببارد
:سه روز بعد دیشب یکی از مومنان خوابی دیده است، خواب مرحوم آیت الله العظمی میرزای قمی، میرزا از او پرسیده بود: شما برای چه در اینجا به بست نشسته اید؟ می گوید: مدتی است به خاطر نیامدن باران خشکسالی و قحطی شده است، «از بد حادثه اینجا به «پناه آمده ایم

میرزای قمی در پاسخ او می گوید: براي همين در اينجا جمع شده ايد؟! اين كه چيزي نيست اين مقدار از دست ما نيز ساخته است، در چنين نيازها به ما مراجعه كنيد، ولي اگر شفاعت همه جهان را خواستيد، دست توسل به طرف اين شفيعه روز جزا دراز كنيد
پی نوشت: (به نقل از حضرت آیت الله ناصری اصفهانی (دولت آبادی
|